چه کسی! چه کسی!

نمی زاره من وتو مابشیم!

چه کسی نمی زاره که بزاری دست تو تو دستام!

چه کسی نمی زاره پیشم بمونی!

چه کسی نمی زاره عاشقم بمونی!

چه کسی دورمون کرده من وتورو از هم !

چه کسی عشق تو رو از من گرفته از من !

چه کسی چشمون سیاه تو ازم گرفته ازمن!

چه کسی ابروی کمون تو ازم گرفته از من!

عزيزترينم !

نمی دونی چقدر لذت بخشه که از تو می نويسم !

شايد کسی درک نکنه اما حسی که من دارم رو نميشه وصف کرد !

باز هم برای تو می نويسم که اميد ديدار نگاهت منو زنده نگه می داره !

تويی که شهد شيرين عشق رو بر لبانم نوشاندی تا بار ديگر زندگی رو از سر بگيرم ... !

مهتاب بدون نور چشمهای تو خاموشه ٬ تو می تابی و دل خسته ام رو بی تاب تر می کنی .

مث بارون بر تن تشنه ام می باری و سيرابم می کنی .

اين همه شور و هيجان رو مديون صدای مهربون توام .

تمام فصلها با وجود پاک تو زيبا و شيرينه و بی تو زيباترين ها و تمام لحظاتم سرد و غمگينه !

بمون تا برای هميشه با تو عاشق بمونم ... !

با تو خاطره هايم تازه می شوند هر روز هر شب

با تو شعرهايم تازه می شوند در اين سکوت دلتنگ

با تو - فقط با تو - معنا ميگيرد زندگانی پوچ من

با تو - تنها با تو - می تپد نبض عاشقانه های من

تو تک نگار قصه ی  ليلی و مجنون منی

تو تک سوار قلب خسته  منی

روزی که نگاهمان در هم آمیخت می خواستم بگویم که....اما

سکوت کردم.حس کردم رازم را از نگاهم خوانده باشی.دوست

ندارم بگویم دوستت دارم دوست دارم که درک کنی که دوستت

دارم تو ای محبوب من بدان که سکوت من پراز راز نهفته است...

میگن خدا همیشه آدم های دل شکسته و سختی کشیده رو دوست داره ولی نمی دونم چرا هر وقت من ازش چیزی می خوام بهم جوابی نمی ده.خدا خودش می دونه که من چقدر دوسش داشتم ولی اون هیچ احساسی نسبت به من نداشت.تمام کاغذای سقید دفترم که به یاد اون ساه شدن همه قطرات اشکی که به خاطر دوری از اون ریختم حتی این دل شکستم همه و همه شاهدا که من برای یک لحظه هم ازیادت غافل نبودم اما تو چی؟

کدوم لحظه از زندگیت به فکر من بودی؟ شده یه شب تا صبح به من فکر کنی به اینکه چطور دلم رو شکستی و احساسم رو نادیده گرفتی نمی دونم شاید هیچ وقت این کار رو انجام ندادی اما من هر وقت که بارون می باره به یاد تو زیر بارون قدم می زنم شاید بتونم یک لحظه تو رو کنار خودم حس کنم

چقدر سخت است که منتظر کسي باشي که فکر امدن نيست... مهمان عزيزي باشي که فانوس خانه اش روشن نيست... چقدر سخت است ادم را از ارزوهايش دور کنند و او را به مسير نا خواسته اي مجبور کنند... چقدر سخت است نوشته هايت را نخوانده خاک کنند و اسمت را از خاطره ها پاک کنند... چقدر دردناک است که احساست را پوچ پندارند..

وقتي چشمام پر اشكه وقتي قلبم بي قراره
وقتي پابه پاي ابرا چشم من بارون مي باره
وقتي مثل يه پرنده ميرم و گوشه مي گيرم
وقتي با نبودن تو توي هر لحظه مي ميرم
با يه حس عاشقونه انتظار تو رو دارم
من يه ماهي تو يه دريا تو كه نيستي بي قرارم بي قرارم